EdebiyatŞiir

Cüst ü cû

Ömür sağır, zaman dilsiz
İçim ölü,dışım makber diyarı
Suçlu ben miyim, suçlu kalem mi yoksa kaderi ihsan eden mi?
Bir keşmekeşteyim, önüm sisler bulvarı

Dört kutsal kitabın kelâmınadır, itikadım
Göğün altında, vecd ile secdeye vardım
Bildiğim bütün dualardaydı, münacaatım
Nedendir bilmem bu perdeyi aralayamadım.

Mahiler ummanıdır halim, bundandır anlamsızlığım
Can içre candır, hiç bulamadığım
Zebilliğimdir, şu alem-i fâni de kazandığım.
Bir ben kaldım, bir ben kaldım, bir dehr-i mahzunum kaldı.

Hilkatın garibesinedir, hikmet-i istihzazım
Aleme-i cihanadır, suali hisabım
Teneşir sessizliğine kaldı, suali cevabım
Bir ben kaldım, bir ben kaldım, bir evvel-i ahirim kaldı

Önerilen Yazılar
Araştırma Ve İncelemeEdebiyatFelsefeİnanış BiçimleriTarih

Konfüçyüs Kimdir? | Edebi Geçmişi ve Felsefesi

Araştırma Ve İncelemeEdebiyatFelsefeİnanış BiçimleriTarih

Taoizm: Akışta Kaybolmak

EdebiyatFelsefeİnanış BiçimleriMitolojiPsikolojiSosyolojiTarih

Felsefe Tarihine Giriş

Bültenimize Abone Olarak
Yazılarımızı Takip Edin!

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir